Naast de Giro d’Italia en de Tour de France completeert de Spaanse Vuelta het drietal grote Europese wielerrondes. De Ronde van Spanje, voluit Vuelta Ciclista a Espana geheten, wordt in het najaar van het wielerseizoen gehouden. Deze periode omvat de maanden augustus en september. In het verleden werd de Vuelta gehouden in het late voorjaar, in de maanden april en mei. Wegens gezichtsverlies, verlies in aanzien is de Vuelta verplaatst naar het najaar.

Klassementen en truien

Evenals de andere twee grote rondes, de Tour de France en de Italiaanse Giro, kent ook Spanje vier klassementen. Het algemene klassement, waarvan de leider in de Vuelta met een goudgele trui rondrijdt, het bergklassement, het puntenklassement voor de sprinters en een vierde klassement dat eigenlijk niet geheel vaststaat. Het vierde klassement wisselt om de zoveel jaar. Het meest recent is het ecombinatieklassementí. Dit wordt samengesteld door de drie overige klassementen bij elkaar op te tellen. In feite is dit meer een gelegenheidsklassement. Eerder werd dit vierde wisselende klassement gebruikt als het klassement van de tussensprints. De truien in de Vuelta worden om de zoveel jaar gewijzigd. De ronde heeft, behalve de goudgele leiderstrui, geen vaste kleuren of figuren voor leiders van de bovenstaand genoemde klassementen. Dit heeft vooral te maken met de wisseling van sponsoren.

Nederlanders in de Vuelta

Ooit twee keer is het algemeen klassement van de ëgrote Spaanse rondeí door een Nederlander gewonnen. In 1967 was het Jan Janssen, die zichzelf Nederlands eerste Vuelta-winnaar ooit mocht worden. In 1971 zorgde Joop Zoetemelk voor meer Nederlands succes. De klimmer pur sang won het bergklassement, in dat jaar. Acht jaar later trad Zoetemelk in de voetsporen van Jan Janssen. In 1979 won hij namelijk het algemeen klassement van de Vuelta.

Klassieke bergen in de Vuelta

De organisatie van de Vuelta is al tijdenlang op zoek naar ëklassieke bergení die vast in het parcours van de ronde opgenomen kunnen worden, en ook qua prestige bij kunnen dragen aan de koers. Even leek de Alto de El Angliru de uitverkoren berg te zijn. In 1999 werd deze reus voor het eerst opgenomen in het parcours van de Vuelta. Slechts driemaal is gefinisht op deze berg, waarvan het gemiddelde stijgingspercentage 9,9% is en het laatste deel van de klim stukken van maar liefst 23,5% (!) stijgingspercentage kent. Door slechte weersomstandigheden en tÈ steile stukken konden volgwagens niet naar boven rijden in ÈÈn van de jaren waarin de Alto de El Angliru opgenomen was in de Vuelta. Daardoor moesten renners onder barre omstandigheden, zoals met lekke banden en andere gehavende onderdelen, naar boven rijden. Door dit voorval is de berg geschrapt van het programma. Andere welbekende bergen uit de Vuelta zijn genaamd: Lagos de Covadonga (eveneens in AsturiÎ), de Alto de Abantos, de Sierra Nevada, Arcalis (in Andorra), Rassos de Peguera en Cerler.

Copyright © 2017 Wieler Report